Waarover

Waarover gaat mijn blog?

 

Mijn blog gaat eigenlijk over één thema.

Dat thema is dat onze wereld in feite een zeer “complexe” vorm van een gesimuleerd computerprogramma is. Dat lijkt op de eerste gezicht zeer absurd.a60a39708a00cd765e09e86874532e84

Maar heb je ooit al eens een droom gehad waarvan je zeker dacht dat hij werkelijk was? Toen je wakker werd, besefte je dat het maar een droom was.

De wereld waarin je je bevond, was in principe ook gesimuleerd door je eigen bewustzijn en verbeelding. Je creëerde en je nam waar tegelijkertijd. Op dat moment was je droom ook de realiteit voor jou, hoewel je droom niet uit echte materie bestond.

Neem bijvoorbeeld een computerprogramma zelf. Een computerprogramma bestaat uit hardware en software die geschreven is door een programmeur. Het programma “runt” op een besturingssysteem, processor, etc… Maar het programma zelf weet niet dat het bestaat uit een moederbord, een chip, een scherm, een programmeur of wat dan ook. Het enige wat het programma weet is wat de stappen zijn die het moet doen om te runnen. Je kan het dan ook vergelijken met onze gesimuleerde realiteit. Zou het dan ook niet kunnen dat het universum dat we kennen in feite een gesimuleerd computerprogramma is ? Wij weten zelf niet op welke hardware of software onze realiteit draait, maar kunnen alleen dingen waarnemen die geprogrammeerd zijn volgens het programma waarin wij leven. We beschouwen het dus ook als “realiteit” maar ons realiteit is gelimiteerd tot de software en hardware waarin het programma geschreven is.

Ik gebruik het voorbeeld van een computer en een computerprogramma om het makkelijker te vergelijken, maar er zijn andere vergelijkingen mogelijk.

 

Plato

 

plato-006

 

Een ander gedachte-experiment is de grot van Plato. Beeld je in dat er een paar gevangenen van hun geboorte af naast elkaar in een grot zitten. Ze zijn zodanig vastgebonden dat ze geforceerd zijn om rechtuit te kijken zonder rond te kijken, naar elkaar te kijken of naar zichzelf te kijken. Achter hen is er een vuur en tussen hun en het vuur is er een pad waar mensen voorbij wandelen.plato__s_cave_by_jwpepr-d2zb3lh Wanneer er mensen passeren worden de schaduwen op de muur geprojecteerd en geloven de gevangenen dat de schaduwen echt zijn. Zij zien ze als werkelijke entiteiten. En wanneer de mensen voorbij wandelen en praten denken de gevangenen dat de stemmen van de schaduwen komen. Ze hebben geen idee dat de schaduwen van de mensen eigenlijk een vervormde kopie is van de werkelijkheid.

 

 

De gevangenen gaan er dus foutief van uit dat de schaduwen die ze zien de complete waarheid is. Maar ze zien slechts een gedeeltelijke vorm van de werkelijkheid.

Misschien is dit een goeie analogie van hoe wij de wereld rondom ons zien en interpreteren. Dat niet alles lijkt zoals het is. Misschien is onze realiteit ook een schaduw van iets anders.

Ben je nog altijd een beetje sceptisch? De simulatiehypothese stelt onze natuurwetten in vraag.